czwartek, 23 sierpnia 2012

Rozdział 6.

Obudził mnie Maks. Skakał po moim łóżku. Usiadłam i spojrzałam na zegarek. Była 7:03 . Miałam jeszcze godzinę do lekcji. Poszłam do toalety umyć się. Jak wyszłam wyciągnęłam z szafki szarą bluzę z flagą Wielkiej Brytanii do tego czarne rurki. Ubrałam to na siebie. Poszłam do kuchni wzięłam kanapkę. Spojrzałam na zegarek dochodziła 7:45 . Wzięłam torbę i wyszłam. Do szkoły doszłam o 7:55. Poszłam spokojnie pod salę i usiadłam. Podbiegła do mnie Rebecca.
-Heeej! - wykrzyknęła mi do ucha, jak usiadła koło mnie.
-Eh.. cześć. - odpowiedziałam.
-Co jest? - spytała.
-Nic..
Na drugim końcu korytarza usiadł Lucas. Jak zwykle z telefonem w ręku. Spojrzałam się na niego. Zauważyła to Rebecca.
-Znów go kochasz? - spytała.
-Taa.. - odpowiedziałam.
-On wie?
-Wiee... możesz przestać zadawać pytania? - spytałam.
-Mogę.. nie denerwuj się.
-Wybacz.
Parę metrów od nas siedział Lucas. Rebecca zaczęła mnie szturchać i pokazywać ręką na Lucasa.
-Czego!? - wykrzyknęłam.
-Zobacz, zobacz! -powtarzała.
-No i ? - odpowiedziałam, jak zobaczyłam Lucasa.
-Eh.. nie podejdziesz? - spytała.
-Nie... jak będzie chciał to podejdzie. - odpowiedziałam stanowczo.
-Jak chcesz...
Zadzwonił dzwonek. Rozpoczęła się pierwsza lekcja. Usiadłam w ostatniej ławce. Lekcja historii ciągnęła i się i ciągnęła. Jakby trwała wieczność. Kiedy wreszcie minęło 45 minut wyszłam z sali i poszłam pod inną. Rebecca jak zwykle poszła do swojego chłopaka. Położyłam torbę i usiadłam. Wyciągnęłam telefon i zaczęłam sms'ować z koleżanką.
-Hej. - usłyszałam.
Uniosłam wzrok do góry. Zobaczyłam niebieskookiego bruneta w granatowej bluzie z niewinną miną był to Lucas.
-Cześć. - odpowiedziałam chowając telefon do kieszeni.
-Co tam? - spytał siadając dalej ode mnie.
-Nic się nie zmieniło. - oznajmiłam. -Czemu tam siedzisz?
-Nie mogę? - spytał.
-Nie. Nie możesz. - odpowiedziałam siadając koło niego.
Lucas uśmiechnął się i pocałował mnie. Zadzwonił dzwonek. A my dalej się całowaliśmy. Koło nas przeszedł nauczyciel.
-Ekhem.. nie chcę przeszkadzać. Ale już jest lekcja. - odparł.
Wzięłam torbę i wpadłam w śmiech. Weszłam do sali. Usiadłam w pierwszej ławce.
***
I jak . ?: P
Autor: o

6 komentarzy:

  1. Anonimowy23 sierpnia 2012 18:17

    jak dla mnie bombowy . Tylko , że mogłabyś pisać dłuższe rozdziały.

    OdpowiedzUsuń
  2. Anonimowy24 sierpnia 2012 20:00

    Hej, to ja Zaciekawiona Czytelniczka
    piszę tu bo na blogu >skłócona miłość< wyłączyłaś funkcję anonimowych.. Opowiadanie super i fajnie że nie czekałaś do września. Kiedy powiedziałaś że zawieszasz po jakimś czasie weszłam i zobaczyłam że dobiłaś do 33 rozdziału a ja miałam co czytać:)) Fajnie że teraz piszesz trochę krótsze rozdziały bo czasami mam lenia i nie chce mi się tyle czytać:)
    Pozdrawiam ZC;))

    OdpowiedzUsuń
  3. Anonimowy28 sierpnia 2012 15:17

    Świetny rodział kiedy dodasz kolejny jestem ciekawa co będzie dalej:)

    OdpowiedzUsuń
  4. justme29 sierpnia 2012 16:57

    Koleżanka wyżej zwróciła uwagę na detale, ma rację, jednak to opowiadanie ma w sobie coś... wyjątkowego, chodzi o sam sens, nie o to jak to przedstawiasz. Ale mogłabyś nie robić wielkich problemów co chwila, odnowiła przyjaźń, potem nagle się na niego wydziera, on jest obrażony, ona chce to ratować, jak on już nie jest obrażony, ona jest obrażona.To było bez sensu, mam nadzieję że nie będą się już kłócić ;)

    OdpowiedzUsuń
  5. Kasumi Nishimura.♥9 września 2012 15:15

    "Parę metrów ode nas siedział Lucas. "

    Od kiedy pisze się " ode nas " ?

    OMYGY. ; /

    OdpowiedzUsuń
  6. Anonimowy6 października 2012 16:34

    Kasumi-Chan. ♥ - Przestan sie czepiac. ://. Opowiadanie bomba :D

    OdpowiedzUsuń

Subskrybuj: Komentarze do posta (Atom)